Βγαίνω πρωί-πρωί στο δρόμο με την τσίμπλα στο μάτι να πάω στη δουλειά μου. Και πέφτω πάνω σ' αυτό το δροσερό αστέρι: πάνω, κάτω, μπρος, πίσω, όλα κομπλέ, και συνάμενη-κουνάμενη [πού τη βρίσκει διάολε τέτοια τσαχπινιά στις 7:50; απ' τις 6 ξύπνησε;]. Anyway για μένα είναι πολύ νωρίς για να αντιδράσω - έλα όμως που στη γωνία συναντάμε έναν ιερέα. Ακόμα έχω μπροστά μου το αρπαχτικό βλέμμα του: αν τα μάτια μπορούσαν να βιάσουν, η κοπελίτσα θα έφτανε στη δουλειά της ξεπατωμένη. Λες ο παπάς να έχει υπόψη του τον συντονισμό του Βαν Μόρισον; «Ο όρος entrainment περιγράφει τη δική μου προσέγγιση στη μουσική. Δεν είναι ψυχαγωγία. Είναι η κατάσταση όπου νιώθεις ένα με τη μουσική, όταν χάνεσαι μέσα της, όταν βρίσκεσαι στη στιγμή, όταν είσαι εκεί χωρίς παρελθόν ή μέλλον». Ναι, ναι σου λέω, συντονισμένος ο ρασοφόρος. Χωρίς παρελθόν ή μέλλον. Καρφωμένος στα πλουμιστά οπίσθια της μικρής. Total entrainment!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Invent your future!" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
