Ενώ ο λαός στενάζει κάτω από τη μπότα της τρόικας και του μεγάλου κεφαλαίου, τα συμφέροντα του οποίου αυτή υπηρετεί, η κυβέρνηση μέσα από τα εντεταλμένα όργανα προπαγάνδας επιτίθεται ιδεολογικά. Από κοντά και ένα σωρό ‘διανοούμενοι’, έγκριτοι αναλυτές (αλήθεια, ποιος τους απένειμε τον τίτλο;), δημ(αγω)σιογράφοι, παράγοντες της αγοράς (κάτι σαν τους παράγοντες του ποδοσφαίρου) και λοιποί παρατρεχάμενοι.
Ο βαθμός αλαζονείας τους είναι τέτοιος που δεν διστάζουν να κάνουν τη νύχτα μέρα, προκειμένου να επιβάλλουν και ιδεολογικά, τις πολιτικές που επιβάλλουν με την ωμή βία. Νομίζουν ότι απευθύνονται σε ζώα, όταν για παράδειγμα λένε ότι «η κατάσταση είναι δύσκολη, πρέπει όλοι να σφίξουμε το ζωνάρι». Ο λαός βλέπει ότι όλοι οι πρωταίτιοι του χρέους, οι κυβερνήσεις και οι κρατικοδίαιτοι εργολάβοι, πολυεθνικές, εφοπλιστές, εκκλησιαστικοί businessmen ακριβώς την ώρα που αυτός καλείται να δώσει και την τελευταία του δεκάρα συνεχίζουν να θησαυρίζουν. Η σοσιαλ-ληστρική κυβέρνηση συνεχίζει να χαρίζει λεφτά στους τραπεζίτες, ανέχεται τους καναλάρχες που χρωστάνε τα μαλλιά της κεφαλής τους, αφήνει απείραχτη την εκκλησιαστική μπίζνα, δίνει και άλλα προνόμια στους εφοπλιστές, μειώνει τη φορολογία στα μετοχικά μερίσματα, διαλύει το ασφαλιστικό και τις εργασιακές σχέσεις για να δώσει ακόμα περισσότερα κέρδη στις πολυεθνικές. Το χειρότερο: όσα παίρνει από τον λαό τα δίνει πάλι σε αυτούς. Από τα δάνεια που παίρνει η κυβέρνηση το 97% πάει σε εξόφληση προηγούμενων δανείων.
Από την άλλη, οι κρατικές και ημι-κρατικές υπηρεσίες υποχρηματοδοτούνται και συνεχίζεται η απαξίωσή τους (αυτοδιοίκηση, τρένο, ΔΕΗ κλπ). Τα δημόσια νοσοκομεία δεν έχουν γάζες. Οι γιατροί δεν πληρώνονται. Τα σχολεία δεν έχουν πετρέλαιο. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές επιφορτίζονται με πρόσθετα καθήκοντα, χωρίς πρόσθετες (αντίθετα, μειούμενες) αμοιβές. Τα πανεπιστήμια ετοιμάζονται να εκδοθούν στο πεζοδρόμιο της «ελεύθερης» αγοράς προκειμένου να επιβιώσουν. Ως παραμάγαζα εταιρειών και όχι ως εκπαιδευτικά ιδρύματα βεβαίως, βεβαίως. Όλα αυτά, την ίδια στιγμή που όλα ακριβαίνουν, οι μισθοί πέφτουν, η μικρή επιχείρηση κυνηγιέται ανελέητα, οι αγρότες καταστρέφονται. Φως, νερό, τηλέφωνο στα ύψη. Όλα ιδιωτικά, όλα απρόσωπα, όλα για την Ελλάδα.
Ποια Ελλάδα; Την Ελλάδα του Μπόμπολα, του Αλαφούζου, της MIG, του Προβόπουλου; Την Ελλάδα των Κινέζων (λιμάνι Πειραιά, Θριάσιο), των Γερμανών (SIEMENS, C4I), του διεθνούς κεφαλαίου; Την Ελλάδα των διεφθαρμένων πολιτικών που παραγράφουν οι ίδιοι τα εγκλήματά τους; Την Ελλάδα των καμένων δασών, των μολυσμένων παραλιών και νερών, των μεγαλουπόλεων του νέφους και του κυκλοφοριακού; Την Ελλάδα της ρεμούλας και του αρπα-κόλλα; Την Ελλάδα των νεοφασιστών που καλλιεργούν το μίσος και τον αυταρχισμό; Την Ελλάδα της γκλαμουριάς, των ριάλιτι, του ωχαδερφέ και του κουτσομπολιού; Γι’ αυτήν την Ελλάδα ο λαός δεν θέλει να δώσει, όχι το αίμα που του ζητάνε, αλλά ούτε ένα δίφραγκο. Αυτή η Ελλάδα, έχει αποδείξει εδώ και δεκαετίες ότι παρασιτεί πάνω στις πλάτες του λαού και τώρα που τον οδήγησε σε αυτό το τέλμα θέλει πάλι να πατήσει πάνω του για να τον βουλιάξει μια και καλή. Αυτή την Ελλάδα τους τη χαρίζουμε. Η συμμορία του ΓΑΠ και τα μεγάλα αφεντικά της, οι πληρωμένοι γκεμπελίσκοι τους και το συνδικάτο ιδεολογικής και φυσικής βίας των ΜΜΕ - ΜΑΤ έχουν αποδείξει και αποδεικνύουν ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πως θα ποδοπατήσουν, ξεφτιλίσουν και υποτάξουν ψυχή τε και σώματι τον λαό αυτής της χώρας. Είναι εχθροί του λαού και ως τέτοιοι πρέπει να κριθούν. Η ιστορία είναι βέβαιο ότι θα τους κρίνει. Το ερώτημα είναι: θα είμαστε εμείς οι πρωταγωνιστές της;
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "E-Write.gr" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
