Μερικούς δρόμους πρέπει να τους φτάσεις μέχρι το τέλος.
Οι λέξεις δρόμος και τέλος με στοιχειώνουν αυτές τις μέρες. Αλλά επιμένω. Απ' όσο με θυμάμαι επιμένω. Είχα αρχίσει να αμφιβάλλω για το νορμάλ της κατάστασης μου και να αναρωτιέμαι μήπως καταβάθος έχω σαδομαζοχιστικές τάσεις.
Ντόινγκ! Ντόινγκ! Χτυπάει κουδουνάκι, ανάβει ο προβολέας και εύρηκα το υπνωτικό μου χάπι για σήμερα. Έτσι πρέπει να γίνει. Να φτάσεις μέχρι το τέλος γιατί αλλιώς....................[αφήνω το ελεύθερο να συμπληρώσει ο καθένας το δικό του αλλιώς, αν έχετε καταλάβει τι εννοώ. Αν δεν έγινα αντιληπτή πάλι δεν πειράζει. Περνάω φάση αυτοκριτικής και δυσκολεύομαι. Μου το συγχωρώ]
Καλά κουράγια
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "..., diaole!!!" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
