Ξέρω. Πλέον ξέρω τι σου συμβαίνει καλέ μου. Τώρα μπορώ να σε βοηθήσω γιατί κατάλαβα τι σε πλήγωσε. Μέχρι να το μάθω όμως δυσκολεύτηκα. Δεν υπήρξες και πολύ σαφής πανάθεμα σε. Έπρεπε να σε τσιγκλάω μέρες για να εντοπίσω το πεδίο της μάχης.....κάθε φορά που σε άγγιζα έτρεμα μέσα μου....μήπως και παγώσεις.....μήπως και τα κάνω χειρότερα. 'Ομως δεν τα παρατούσα. Έπρεπε να ανοίξω το αεροστεγώς κλεισμένο βαζάκι που χώθηκες μέσα....για να τα καταφέρω το ζάλισα λιγουλάκι......το έτριψα από δω......το ταρακούνησα απο εκεί......με φόβο να μου γλιστρήσει μέσα από τα χέρια και να διαλυθεί στο πάτωμα.....Θα με διευκόλυνες αν άφηνες και μια χαραμάδα αέρα, ξέρεις....Μίλα μου για να σε βλέπω που λέει και η αστάρτη. Αν δε μιλάς δε σε γνωρίζω..... αν δε σε γνωρίζω, δε σε αγαπω.......θα αγαπω το σύννεφο σου κι οχι εσένα. Σπάσε το βαζάκι να απολαύσουμε το μέλι παρέα
ΥΓ: Ξεκίνησα να γράφω για τον υπολογιστάκο μου αλλά κατέληξε αλλιώς. Δεν είναι εύκολο για όλους τους ανθρώπους να εξωτερικεύουν αυτά που νιώθουν. Αλλά θα κερδίσουν πολλά πολλά πολλά πολλά αν το κάνουν....
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "..., diaole!!!" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
