Κάποια στιγμή είδαν στον ορίζοντα ένα φως.Προσπάθησαν να φτάσουν προς τα εκεί και όταν πια ήταν κοντά έκπληκτοι παρατήρησαν την ύπαρξη μιας πλατφόρμας όπου μπορούσαν με ασφάλεια να δέσουν το σκάφος τους και να βγουν στη στεριά.Εκεί πάνω στην πλατφόρμα βρισκόταν μια νεαρή κοπέλα με ένα φανάρι στο χέρι.Τους βοήθησε να δέσουν τη βάρκα και τους έδειξε μια ξύλινη καλυβούλα.Τους είπε οτι θα πήγαινε σε λίγο να τους συναντήση και χάθηκε μες στο σκοτάδι.Η παρέα έτρξε γρήγορα στο σπιτάκι όπου υπήρχε ζέστη και φαγητό.Περίμεναν αρκετή ώρα αλλά η κοπέλα δεν φάνηκε και έτσι μιας και ή ώρα ήταν περασμενη αποφάσησαν να κοιμηθούν.
Την άλλη μέρα αφού ξύπνησαν βρήκαν τα ρούχα τους στεγνά.Βγήκαν έξω να προσανατολιστούν και ο δρόμος τους, τους έφερε σε ένα πολύ μικρό ψαρο-χωριουδάκι που βρισκόταν μόλις πίσω από τον όρμο όπου βρισκόταν και η καλύβα.Περτάτησαν μέχρι το χωριό και εκεί ρώτησαν για την κοπέλα.Η απάντηση που πήραν ήταν μια αναπάντεχη ιστορία.
Πρίν από πολλά χρόνια σε αυτή την καλύβα ζούσε ένας ψαράς με την μοναχοκόρη του.Η κόρη αυτή είχε ένα αγαπητικό.Αυτός λοιπόν μια μέρα βγήκε στα ανοιχτά για ψάρεμα και δεν γύρησε ποτέ γιατί τον έπιασε φουρτούνα.Η κόρη είχε βγει και τον περίμενε να γυσίσει για μέρες κρατώντας τα βράδια το φανάρι για να την δει και να γυρήσει κοντά της.Όσπου μια μέρα δεν άντεξε και χάθηκε και αυτή στα αφρισμένα κύματα.Από τότε πολλές φορές έχει τύχη ψαράδες αλλά και άλλοι που έχουν χαθεί σε θαλασσοταραχή να δουν το φάντασμα της δύστυχης κοπέλας να κρατά το φανάρι που τους οδηγεί στην ασφάλεια της στεργιάς.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Φιλοσοφίες ενός Λυκόψυχου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
