*Το σύνδρομο αυτό μετά από ένα μικρό ψάξιμο μάλλον δεν έχει μελετηθεί - αναλυθεί επίσημα και εκτενώς από κάποιον άλλο Έλληνα επιστήμονα. (αν διαθέτει κανείς ξενόγλωσσο άρθρο ας κάνει ένα κόπο να μου το στείλει με email) Έτσι αποφάσισα να δημοσιεύσω εδώ πέρα τις δικές μου σκέψεις και παρατηρήσεις.
Ένα από τα πρώτα πράγματα που μπορεί να παρατηρήσει κανείς στον εαυτό του αλλά και σε άλλους είναι η μείωση της ταχύτητας του γραψίματος. Να προσπαθείς να γράψεις με τον ρυθμό που έγραφες αλλά να μην μπορεί το χέρι να ακολουθήσει τις εντολές του εγκεφάλου με αποτέλεσμα να εμφανιστούν πόνοι στον καρπό ή γενικά πιάσιμο με πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.
Έπειτα μπορεί να ακολουθήσει μια κρίση ανορθογραφίας ίσως και αδυναμία σωστής σύνταξης. Δηλαδή οι πρώτες αυθόρμητες σκέψεις στο μυαλό να είναι σε greeklish ή σε κάποια άλλη διαδικτυακή αργκό.
Τέλος παρατηρήθηκε ακόμα μια αλλοίωση στην ικανότητα γραφής στον σχεδιασμό χαρακτήρων ή αντικατάσταση τους με νούμερα ή γράμματα άλλης γλώσσας. Παράδειγμα: "8essaloniki"(θ=8).
Έτσι μετά από κάποιο χρονικό διάστημα το εγκέφαλος μας αναπρογραμματίζεται και αποκτά νέες συνήθειες οι οποίες μπορεί να είναι χρήσιμες στον εικονικό ηλεκτρονικό κόσμο του διαδικτύου αλλά μας αφήνουν ανίκανους να ανταποκριθούμε σε άλλες απαιτήσεις της καθημερινότητας του πραγματικού κόσμου.
Τελικά όλα είναι θέμα συνήθειας.
Προβληματισμοί:
Τι θα μπορούσε να κάνει ο καθένας για να μην πέσει σε αυτή την ξε-μάθεια (γιατί δεν είναι αμάθεια);
Είμαστε η υβριδική γενιά και στο μέλλον ίσως αυτό το υποτιθέμενο σύνδρομο δεν θα έχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα;
Αν στο χειρότερο σενάριο οι άνθρωποι στο μέλλον "έχαναν" το δώρο του ηλεκτρισμού, θα γεμίζαμε έναν κόσμο με νεο-αγράμματους;
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Φιλοσοφίες ενός Λυκόψυχου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
