Αν και οι άνθρωποι φοβούνται πολλές φορές να ξεβολευόταν ή να χαλάσουν την "ζαχαρένια" τους η σύγκρουση είναι απαραίτητη και χρήσιμη.
Η σύγκρουση καθορίζει το ποιος έχει την δύναμη να ηγηθεί. Καθορίζει το ποιος έχει περισσότερη θέληση να ζήσει και ποιος να πεθάνει.Η ικανότητα του να ξεβολεύει, να προβληματίζει να φοβίζει και να ανακατατάσει πράγματα βρίσκεται και στα πρωτόνια και στα ηλεκτρόνια που αλλάζουν στιβάδες και μετουσιώνονται σε άλλα στοιχεία.Το ίδιο γίνεται και με τους πλανήτες που στέκονται σε τροχιές και αντιστέκονται στην εντροπία της κατάρρευσης. Η σύγκρουση είναι η αόρατη κρίση του σύμπαντος. Η πιο δημιουργική δύναμη που υπήρξε ποτέ και η πιο καταστροφική. Ίσως η πιο ακρέα μα ταυτόχρονα η πιο κομψή μορφή εξισορρόπησης των πραγμάτων. Ο ίδιος ο έρωτας ή sex είναι κι αυτό μια βίαιη πράξη μια σύγκρουση.Μια πάλη μεταξύ διαφορετικών φύλων και ενεργειών. Αλλά αυτή η σύγκρουση δημιουργεί ζωή. Ίσως αυτή η συγκέντρωση ζωικής ενέργειας είναι και το κλειδί της δημιουργίας ζωής. Γι'αυτό δεν μπορούμε από το 0 να δημιουργήσουμε ζωή στο εργαστήριο. Αν έχουμε την ύλη (κύτταρα) μας λείπει η ενέργεια.
Ακόμα και μια σύγκρουση είναι ένας πόλεμος(άνθρωπος εναντίον ανθρώπου) ή μια φυσική καταστροφή(άνθρωπος εναντίον περιβάλλοντος) και υπάρχουν θύματα αυτό είναι επίσης μια εξισορρόπηση. Εξισορρόπηση ζωικής ενέργειας και ύλης.Αν υπήρχε πάντα ειρήνη και ισορροπία τότε μόνο θα δημιουργούνταν πράγματα και ο κόσμος θα κατέρρεε το ίδιο ισχύει αν όλα πέθαιναν.Και στις 2 φορές υπάρχει ανυπαρξία.Η σύγκρουση σε κάθε τις μορφή είναι αναγκαστική εξισορρόπηση συστημάτων.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Φιλοσοφίες ενός Λυκόψυχου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
