Έχω δει 2-3 φορές το ίδιο όνειρο ξανά.
Βρίσκομαι σε ένα λιβάδι ξαπλωμένος πάνω στο χορτάρι χωρίς έγνοιες στο κεφάλι μου. Είμαι ήρεμος και στα χείλη μου διαγράφεται ένα αδιόρατο χαμόγελο.Ο ήλιος με λούζει με τις ακτίνες του και κάπου κοντά ακούω το θρόισμα των φύλλων καθώς και τρεχούμενο νερό σε βράχια.Δεν κάνει κρύο ούτε ζέστη και ξαφνικά σηκώνομαι βγάζω φτερά και σαν τον Ίκαρο πετάω ψηλά αλλά δεν καίγομαι ούτε πέφτω...αλλά χάνομαι από την εικόνα...ίσως και για πάντα....
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Φιλοσοφίες ενός Λυκόψυχου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
