υπάρχει μια ανάμνηση
να μας θυμήζει ότι αυτό έγινε.
Πολλές φορές ο χρόνος
διαστρεύλωσε τη μνήμη μας
όμως τελικά τον νικήσαμε και αυτόν
και καταστρέψαμε το χώρο του.
Τώρα ελπίζουμε το μέλλον
να μας φέρει αγάπη γιατί
της μοναξιάς οι πάγοι
δεν λιώνουν έτσι απλά
και την τελευταία ελπίδα
που μοιάζει με την τελευταία σπίθα
ενός τζακιού που έσβησε με πολύ κόπο
την κρατάμε ζωντανή...
Για κάθε στάλα αγάπης που στερήθηκα
ελπίζω η αγάπη να γυρήσει εκεί που ανήκει
....στην καρδιά σου!
Νίκος Βασιλειάδης (Wolfsoul) - Απρίλιος 2004
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Παραμύθια και Ιστορίες" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
