@import url [skreemr.com]
|
Τραγουδάκι... |
|
|
|
|
|
|
Found at skreemr.com |
|
(Αν κολλάει, κλικ εδώ, το αφήνεις να παίζει και επιστροφή)
Τέρμα τα δώρα!
Δε θέλω πια να μου παίρνετε στις γιορτές μου τεχνολογίες, ρούχα και ρολόγια.
Θέλω ανοιχτά παραθυρά να με χτυπάει αέρας...
Να χω το νου μου αδειανό, να χω και πρίμο τον καιρό....
ε, οκ ... εννοώ ότι δε θέλω να νοιώθετε υποχρέωση, ούτε για το ότι πρέπει να μου πάρετε κάτι, ούτε για την αξία που θα πρέπει να έχει (χρηματική, ή χρηστική, ή αισθητική).
Θέλω να μου δωρίζετε κάτι αν και όταν το νοιώθετε, όχι πάνω ή κοντά ή έστω "για" τις γιορτές.
Θα ήθελα το ίδιο να κάνω κι εγώ, αλλά θα παρεξηγηθώ. Θα το σκεφτώ, ίσως το κάνω για να δω ποιοι θα το καταλάβουν και ποιοι θα στραβώσουν..
Διαβάστε την παρακάτω ιστορία από ένα πολύ καλό βιβλίο:
Τα δώρα του μαχαραγιάΑπό το βιβλίο "Να σου πω μια ιστορία" του Χόρχε Μπουκαϊ, που κάποια στιγμή πολλοί θα πάρετε δώρο, με τον καλό τρόπο φυσικά.
Μια φορά, ένας μαχαραγιάς που ήταν διάσημος για την μεγάλη σοφία του, έκλεινε τα εκατό χρόνια.
Το γεγονός έγινε δεκτό με μεγάλη χαρά διότι όλοι αγαπούσαν πολύ τον κυβερνήτη τους.
Στο παλάτι οργάνωσαν μια μεγάλη γιορτή για τη βραδιά εκείνη και προσκάλεσαν τους ισχυρούς όλων των βασιλείων.
Ήρθε η μέρα κι ένα βουνό από δώρα στήθηκαν στην είσοδο της σάλας όπου ο μαχαραγιάς θα πήγαινε για να χαιρετήσει τους καλεσμένους του.
Στο δείπνο ο μαχαραγιάς ζήτησε από τους υπηρέτες του να ξεχωρίσουν τα δώρα σε δύο ομάδες, σ' αυτά που έγραφαν τον αποστολέα και σ' αυτά που κανένας δεν ήξερε ποιος τα είχε στείλει.
Την ώρα του επιδόρπιου, ο μαχαραγιάς έβαλε να φέρουν τις δύο στοίβες με τα δώρα, από τη μία ήταν εκατοντάδες , μεγάλα και ακριβά δώρα και από την άλλη καμία δεκαριά.
Ο μαχαραγιάς άρχισε να ανοίγει τα δώρα που είχαν αποστολέα και καλούσε αυτούς που τα είχαν στείλει, έναν - έναν, τον έβαζε ν' ανέβει στο θρόνο και του έλεγε:
"Σ' ευχαριστώ για το δώρο σου. σου το επιστρέφω και είμαστε όπως πριν" και του έδινε πίσω το δώρο ότι και να ήταν.
Όταν τελείωσε η πρώτη και μεγάλη στοίβα, πήγε στη δεύτερη και είπε:
"Αυτά τα δώρα που δεν έχουν αποστολέα θα τα δεχτώ, γιατί δεν μου δημιουργούν καμία μορφή υποχρέωσης και στην ηλικία μου δεν είναι καλό να δημιουργείς χρέη".
Κάθε φορά που δέχεσαι κάτι, μπορεί στη διάθεση σου ή στη διάθεση του άλλου αυτό να μετατραπεί σε χρέος. γι' αυτό λοιπόν είναι καλύτερα να μην δέχεσαι τίποτα.
Αν όμως, νιώθεις ικανός να δίνεις χωρίς να περιμένεις πληρωμή και να παίρνεις δίχως να νιώθεις υποχρέωση, τότε μπορείς να δίνεις ή όχι - να παίρνεις ή όχι, αλλά ποτέ μα ποτέ δεν θα μείνεις χρεωμένος
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αμπελοφιλοσοφία" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
