
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: ΕΦΤΑΣΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. ΕΙΤΕ ΣΧΗΜΑΤΙΣΤΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΙΤΕ ΠΑΜΕ ΣΕ ΕΚΛΟΓΕΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗΣ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ. ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΘΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΒΑΡΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΝΑΛΟΓΕΙ. ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΑΣ ΘΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΘΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΑΜΠΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΒΑΡΙΔΙΑ, ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ.
( Από την ομιλία του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, στους υποψηφίους βουλευτές του Κινήματος)
Το ΠΑΣΟΚ υπέστη μια ιστορική ήττα. Αλλά η ήττα δηλαδή η αποκοπή από ένα μεγάλο μέρος της κοινωνικής μας βάσης είχε συντελεστεί εδώ και καιρό
1. Το ΠΑΣΟΚ υπέστη μία δεινή, μία ιστορική ήττα. Η ήττα καταγράφηκε στις εκλογές με την αλλαγή των εκλογών μεγεθών. Αλλά η ήττα, δηλαδή η αποκοπή του ΠΑΣΟΚ από ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνικής του βάσης, έχει συντελεστεί, εδώ και καιρό. 2. Δώσαμε έναν αγώνα για τη χώρα, μόνοι μας, δώσαμε σε πολύ μεγάλο βαθμό τον αγώνα αυτό, ερήμην της κοινωνικής μας βάσης, πολλές φορές σε αντίθεση με την κοινωνική μας βάση. Τα τελευταία δυόμισι χρόνιααποτύχαμε στις βασικές λειτουργίες ενός δημοκρατικού, συλλογικού, ανοικτού κόμματος. Δε επεξεργαστήκαμε συλλογικά έναν πειστικό λόγο, δεν διαμορφώσαμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο. Ήμαστε απορροφημένοι σ' έναν καθημερινό αγώνα για την επιβίωση της χώρας. 3. Η εντατική προεκλογική μας προσπάθεια δεν μπόρεσε να καλύψει το κενό που είχε δημιουργηθεί. Όμως, το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης που παρουσιάσαμε και η στρατηγική της αυτοδύναμης Ελλάδας, είναι δυο κεκτημέναπολιτικά και αξιακά πάνω στα οποία πρέπει να οικοδομήσουμε την πορεία μας.
Υπήρξε, αντίφαση ανάμεσα στην εντολή που λάβαμε και τις αποφάσεις που πήραμε. Θυσιάσαμε τον πολυσυλλεκτικό, πλειοψηφικό μας χαρακτήρα, για να σωθεί το έθνος.
1. Οι αποφάσεις αυτές ήταν εκβιασμένες από τις άμεσες δημοσιονομικές και ταμειακές ανάγκες της χώρας. Το ΠΑΣΟΚ θυσίασε τον πολυσυλλεκτικό, πλειοψηφικό του χαρακτήρα, τη σχέση του με την κοινωνική του βάση, προκειμένου να σωθεί το έθνος. Όμως η δημοσιονομική σταθερότητα, η μείωση του χρέους, ο περιορισμός του ελλείμματος, όλα αυτά, έχουν κρίσιμο, αλλά αόριστο και μακρινό χαρακτήρα. Δεν προσωποποιούνται, δεν κινούνται στο επίπεδο της καθημερινότητας του πολίτη. Δε συγκρίνονται με το προσωπικό και οικογενειακό βίωμα: την απόλυση από την δουλειά, το κλείσιμο της επιχείρησης, την ανεργία. Με επιχειρήματα και αριθμούς δεν αντιμετωπίζεις βιώματα. Η δική μας πολιτική βασίστηκε στον αγώνα και την αγωνία να μην ζήσει ο ελληνικός λαός την αδυναμία καταβολής μισθών και συντάξεων, να μην δει τη σύνταξη των 600 ευρώ να γίνεται σύνταξη 600 δραχμών, την ανεργία να γίνεται διπλάσια. 2. Επικαλεστήκαμε πολλές φορές τον κίνδυνο της χρεοκοπίας, την ανάγκη να μείνει η χώρα στο ευρώ. Για να το πετύχουμε αυτό πήραμε σκληρές και άδικες αποφάσεις συχνά, υπό την πίεση εκβιαστικών διλημμάτων. Η κοινωνία θεώρησε ότι ο βοσκός δηλαδή η Κυβέρνηση φώναζε «λύκος, λύκος» αλλά ο λύκος δεν ερχόταν, ίσως γιατί δεν υπήρχε. Εμείς αντιθέτως ξέραμε ότι δίνουμε σκληρή μάχη με τον λύκο για να τον αποτρέψουμε να μπει στο μαντρί και να φάει τα πρόβατα, που είναι οι Έλληνες πολίτες. Και το τραγικό είναι ότι το καταφέραμε. Οι πολίτες όμως νόμισαν ότι ο βοσκός τους καλούσε σε ψεύτικο συναγερμό. Αυτή είναι μια πολιτική και ιστορική αδικία. Αλλά έτσι γράφεται η ιστορία.
Μας κατηγόρησαν για το «λεφτά υπάρχουν». Αλλά αυτό το σύνθημα με άλλα λόγια κυριάρχησε την προεκλογική περίοδο και διαμόρφωσε το εκλογικό αποτέλεσμα.
Ας δούμε τις προεκλογικές επαγγελίες των Κομμάτων που αύξησαν την δύναμη τους. Καταγγελία της δανειακής σύμβασης, άμεση αποκατάσταση των εισοδηματικών απωλειών, άμεση άρση των δύσκολων μέτρων.Επαγγελία μιας αυτόματης και ανώδυνης λύσης που θα ικανοποιήσει ξαφνικά τους πάντες για τα πάντα. Πίσω από αυτή την επαγγελία αυτή υπάρχει και μια άλλη, πολύ κρίσιμη: η επαγγελία της απόλυτης ακινησίας, του συντηρητισμού, της ρεβάνς του συντεχνιασμού, της κομματοκρατίας, της διατήρησης των καταστάσεων που έφεραν την χώρα στο χείλος της καταστροφής.
Έχει επικρατήσει, μια μεγάλη και επικίνδυνη παρεξήγηση: ότι κάποιοι στην Ελλάδα, κυρίως εμείς το ΠΑΣΟΚ, δέχτηκαν τα κελεύσματα της Τρόικας, δεν αντιστάθηκαν.
1.Επικράτησε, δυστυχώς η μεγάλη και επικίνδυνη παρεξήγηση ότι δεν προστατέψαμε τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους, δεν διασφαλίσαμε τις εργασιακές σχέσεις, ενώ όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, χωρίς κίνδυνο για τη χώρα. Δεν τα αποφύγαμε όλα αυτά όχι λόγω ανάγκης ή λόγω εκβιασμού, αλλά λόγω επιλογής. Επειδή ξαφνικά γίναμε δεξιοί, συντηρητικοί, νεοφιλελεύθεροι ή απλώς κακοί άνθρωποι. 2.Κάποιοι έλεγαν με πολύ μεγάλη ευκολία, ότι είναι αυτοί που θα χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι, θα καταγγείλουν τη δανειακή σύμβαση, θα παγώσουν τα δύσκολα μέτρα. Εμφανίζονται τώρα λίγες μέρες μετά τις εκλογές, με δύο γλώσσες: Μια επίσημη που μετατρέπει την «καταγγελία» σε «επαναδιαπραγμάτευση όλου του ευρωπαϊκού πλαισίου, χωρίς μονομερείς ενέργειες» και μια δεύτερη που μιλάει επίμονα για εγκατάλειψη του ευρώ και επιστροφή στη δραχμή, για δέσμευση καταθέσεων, για αναγκαστικό δάνειο που θα πάρει το κράτος από τους πολίτες.
Εμείς είμαστε αυτοί που διαπραγματευτήκαμε σκληρά με τους άλλους να δημαγωγούν η να κρύβονται πίσω από εμάς στη διαπραγμάτευση. Μπορούν οι άλλοι να απαντήσουν στα δύσκολα και πραγματικά ερωτήματα που τους θέτουμε;
Οι δικές μας ερωτήσεις σε όλους αυτούς που εμφανίζονται ως σκληροί επαναδιαπραγματευτές, έτοιμοι να καταγγείλουν τη σύμβαση, είναι πολύ πιο συγκεκριμένες και πολύ πιο δύσκολες. Θέλουν να επιστρέψουμε τα λεφτά που πήραμε με βάση τη δανειακή σύμβαση, να επιστρέψουμε τα 150 δις που έχουμε εισπράξει, να επιστρέψουμε τα 125 δις που έχουν εισπράξει οι ελληνικές Τράπεζες; Θέλουν ή όχι να στηρίξουμε τις ελληνικές Τράπεζες, δηλαδή τις καταθέσεις; Θέλουν ή όχι να πέσουν στην αγορά για επενδύσεις και νέες θέσεις εργασίας 50 δις ευρώ που έρχονται τους επόμενους μήνες; Θέλουν ή όχι να προχωρήσουν τα μεγάλα έργα υποδομής που έχουν μπλοκαριστεί, λόγω της χρηματοοικονομικής αδυναμίας της χώρας;
«Ωδινεν όρος και έτεκεν μυν» η επιστολή Τσίπρα. Λίγα και χλωμά τα επιχειρήματα του. Όταν φτάσαμε στο σημείο ρήξης και αποχώρησης της τρόικας, τι νόμιζε ο κ. Τσίπρας ότι παίζαμε τις κουμπάρες;
Εάν αυτά που εννοούσε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας είναι η επιστολή που έστειλε στους επικεφαλής των ευρωπαϊκών θεσμών, θα έλεγα, ώδινεν όρος και έτεκεν μυν. Αυτά που λέει ο κ. Τσίπρας στην επιστολή του είναι πολύ λίγα και πολύ χλωμά μπροστά στα επιχειρήματα που έχουμε παρουσιάσει και σ' αυτά που έχουμε διεκδικήσει μέσα στο Eurogroup, μέσα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο με τις διάφορες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Όταν το Σεπτέμβριο φτάσαμε στο σημείο της ρήξης με την τρόικα και της αποχώρησης, τι νομίζει ο κ. Τσίπρας ότι λέγαμε; Παίζαμε τις κουμπάρες; Και τότε αυτό γινόταν χωρίς να υπάρχει η ασφάλεια του PSI και της μείωσης του χρέους, χωρίς να υπάρχει η ασφάλεια της νέας δανειακής σύμβασης και των 240 δις.
Κανείς δεν είπε, προεκλογικά τα συγκεκριμένα πράγματα που είπαμε εμείς, κανείς δεν πρότεινε τόσο σκληρή και ρεαλιστική διαπραγμάτευση προς όφελος των πολιτών
Ακόμη και σήμερα στη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κανείς δεν έριξε στο τραπέζι τίποτε πιο ολοκληρωμένο και πιο συστηματικό από το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης. Κανείς δεν είπε τίποτε πιο συγκεκριμένο από την επιμήκυνση του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής μέχρι το τέλος του 2015, γιατί αυτό κάνει πιο ήπια, πιο φιλική για τους πολίτες και την ανάπτυξη και την προσαρμογή. Με την πρόταση αυτή συμφωνεί και ο Πρόεδρος του Eurogroup, Ζ. Κ. Γιουνκερ. Κανείς δεν είπε δεσμευόμαστε ότι δε θα επιβληθεί νέος φόρος, αλλά θα αρθούν 4 συγκεκριμένοι έκτακτοι φόροι: Η έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 10%, ενσωμάτωση του ειδικού τέλους ακινήτων στον ενιαίο προοδευτικό Φόρο Ακίνητης Περιουσίας και βεβαίως μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ στον τουρισμό, στην εστίαση, στα αγροτικά εφόδια. Ότι δε θα θιγούν χαμηλόμισθοι και χαμηλόμισθοι, ότι δε θα γίνουν οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων. Για τα 50 δις στην αγορά, για τα έργα υποδομής, για μέτρα κοινωνικής προστασίας ως προς τους ανέργους, τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, τους επαγγελματίες, τα δάνεια που διευθετούνται.
Η προκλητική αλαζονεία του ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί τη χώρα σε εκλογές. Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την ακυβερνησία;
1.Κάποιοι νομίζουν ότι μπορούν, μέσω επαναληπτικών εκλογών ν' αποφύγουν την αλήθεια. Κάνουν λάθος. Τώρα έφτασε η ώρα της αλήθειας για όλους. Είτε σχηματιστεί κυβέρνηση είτε πάμε και πάλι σε εκλογές επειδή κάποιοι και πιο συγκεκριμένα ο ΣΥΡΙΖΑ, απέκτησαν πλέον μια νέου τύπου προκλητική αλαζονεία, η οποία είναι σε πλήρη αντίθεση με τις εντολές και το ήθος του ελληνικού λαού, με την κρισιμότητα των ιστορικών περιστάσεων που ζει η χώρα. 2.Εμείς είπαμε καθαρά: Κυβέρνηση εθνικής ενότητας των δυνάμεων ευρωπαϊκού προσανατολισμού με τη συμμετοχή της Νέας Δημοκρατίας, του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ. Είπαμε στον ΣΥΡΙΖΑ να προχωρήσει, με την ΔΗΜΑΡ, σε κυβέρνηση της Αριστεράς με την κοινοβουλευτική στήριξη του ΠΑΣΟΚ. Αρνήθηκαν να πάρουν πρωτοβουλία. Αρνήθηκαν να δοκιμάσουν τα λόγια στην πράξη. Δε θέλουν, ή καταλαβαίνουν ότι δε μπορούν και η μόνη επιδίωξη είναι, ωμά και απροκάλυπτα πλέον, να οδηγηθεί η διαδικασία σε αδιέξοδο και να πάμε ξανά σε εκλογές.. 3. Τελικά, μετά τις 3 διερευνητικές εντολές, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και ΝΔ συμπίπτουν στην πρόταση για οικουμενική κυβέρνηση, διετούς διάρκειας, με όριο την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ και με στόχο την οριστική υπέρβαση του μνημονίου σε 3 το αργότερο χρόνια. Προϋπόθεση είναι όμως να μετέχει και ο ΣΥΡΙΖΑ για να είναι δίκαιη και αναλογική η κατανομή της ευθύνης ως προς την αντιμετώπιση της εθνικής κρίσης. 4. Ο ΣΥΡΙΖΑ μένει στη γωνία επιδιώκοντας ή τις εκλογές ή να χρεώσει τη διαχείριση της κρίσης στους άλλους. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι «οι εκλογές δεν είναι καταστροφή». Όχι. Δεν πρόκειται ν' αναλάβει ξανά το ΠΑΣΟΚ ευθύνες μεγαλύτερες από αυτές που του αναλογούν. Και αν κάποιος θέλει να σύρει ξανά τη χώρα σε εκλογές για να βρεθούμε στην ίδια διαδικασία και ενδεχομένως στο ίδιο αδιέξοδο με ελαφρώς διαφορετικούς όρους καλύτερους για κάποιους, ας πάρει την ευθύνη.
Έχει ιδιαίτερη σημασία να επιταχυνθούν οι εξελίξεις που αφορούν το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Τη ριζική αλλαγή του. Την ουσιαστική αναγέννησή του. Απευθύνω προσκλητήριο συμμετοχής και αυτοοργάνωσης σε όλους τους πολίτες που πιστεύουν στην ανάγκη να υπάρχει η δημοκρατική παράταξη, η κεντροαριστερά.
1.Είπα τρεις λέξεις, τις επαναλαμβάνω: Χωρίς ταμπού, χωρίς βαρίδια, χωρίς συμβιβασμούς. Αρχίζουμε με την άμεση κίνηση των διαδικασιών για τη σύγκληση του συντακτικού συνεδρίου της παράταξης. Με την επιστροφή στην μήτρα της κοινωνίας, στη μήτρα των αξιών της δημοκρατικής, προοδευτικής παράταξης. Με το προσκλητήριο συμμετοχής και αυτοοργάνωσης σε όλους τους πολίτες που πιστεύουν στην ανάγκη να υπάρχει η δημοκρατική παράταξη, να υπάρχει η κεντροαριστερά. 2. Είμαστε και θα είμαστε η παράταξη που αγωνίζεται και θα πετύχει την αυτοδύναμη Ελλάδα. Αυτοί λοιπόν που νόμισαν ότι το ΠΑΣΟΚ πέθανε κάνουν λάθος, αυτό που πεθαίνει είναι τα καλούπια του χθες: Η κακοδιαχείριση, ο κυβερνητισμός, η έλλειψη οράματος, η αναξιοκρατία, η απομάκρυνση από το λαό. Το ΠΑΣΟΚ τώρα ξαναγεννιέται, ξεκινάμε την πορεία προς τον λαό αγκαλιάζοντας όλες τις γενιές. 3. Ξεκινάμε τη πορεία, που θα κορυφωθεί στο συντακτικό και όχι αναθεωρητικό, όπως είπα, συνέδριο. Όποιοι σκέφτηκαν -και στο παρελθόν το ζήσαμε αυτό την περίοδο του 1989 - ότι μπορούν να γίνουν ΠΑΣΟΚ στην θέση του ΠΑΣΟΚ, δεν αντιλαμβάνονται την παράδοση, την δυναμική, και τις απαιτήσεις που έχει αυτός ο χώρος. Το 2012 δεν έχει σχέση ούτε με το 1974 ούτε με το 1977 ούτε με το 1981. Τότε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου κυριάρχησε πολιτικά γιατί έφερε τη Δημοκρατία για τους μισούς Έλληνες, που ως τότε ήταν απόβλητοι, αγωνίστηκε για την εθνική συμφιλίωση και ανεξαρτησία και συγκρότησε μια μεγάλη μεσαία τάξη, γιατί μπόρεσε να κάνει μια δικαιότερη πολιτική αναδιανομής του εθνικού πλεονάσματος. Τώρα, το στοίχημα είναι να ξαναγίνει η Ελλάδα αυτοδύναμη, να ξαναβρεί αυτό που έχασε. Με ασφάλεια, μέσα στην Ευρώπη, μέσα στο ευρώ. 4. Το ΠΑΣΟΚ είναι πάντα και σε κάθε περίπτωση, πρέπει να ξαναγίνει, ένα γνήσιο λαϊκό, πατριωτικό κίνημα. Ένα υπεύθυνο θεσμικό κόμμα: δημοκρατικό, συλλογικό, αποκεντρωμένο, σκεπτόμενο. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να γίνει ο εκφραστής της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, της κεντροαριστεράς της ευθύνης, της αλληλεγγύης και της ανάπτυξης. Θέλουμε να είμαστε -και θα είμαστε - η παράταξη που αυξάνει το εθνικό προϊόν, την πίτα, και την διανέμει δίκαια. -η παράταξη του κοινωνικού κράτους δικαίου, χωρίς σπατάλες και επιτήδειους, χωρίς παράσιτα, ώστε οι κοινωνικές δαπάνες να πιάνουν τόπο. - οι υπερασπιστές των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών -οι εγγυητές της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της ασφάλειας και της αξιοπρέπειας απέναντι στον κίνδυνο του εκφασισμού της κοινωνίας. - η παράταξη που υπερασπίζεται το εθνικό συμφέρον, τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα, τον εθνικό πλούτο. - η παράταξη που ξέρει να αγωνίζεται στην Ευρώπη, να διαμορφώνει συσχετισμούς, να αξιοποιεί ευκαιρίες.

Περισσότερα... »